***
تهديدم كرد كه پايش را در ماتحتم فرو خواهد كرد. خوشحال شدم. هيچ چيز نميتوانست خوشحالكنندهتر از دخول يك پاي كوچك و ناز به ماتحت يك مرد باشد. پس كاري را كردم كه از آن منعم كرده بود. با پدرش تماس گرفتم و گفتم: «دخترتان از من حامله است. لطف ميكنيد او را به من بدهيد؟»
***
به جاي دخترش، در يك كيسه سياهرنگ، بچه كوچكي تحويلم داد. اينكار را نُه ماه پس از نخستين عشقبازيم با دخترش كرد. و با وجود ترحمي كه چشمان پر اشكم برميانگيخت يك پاي مصنوعي را در من فرو كرد. اين قصاص ماهها رنج و عذاب دخترش بود. بعد از اينكه رفت، حوله و آب گرمي يافتم تا زور بزنم و پاي لعنتي را خارج كنم. كار سخت و طاقتفرسايي بود. بعد از خروج پا بود كه فرصتي يافتم تا فرزند گريانم را در آغوش بگيرم. لاي پايش را باز كردم و چيزي نديدم. صاحب دختري گريان شده بودم.
***
بيست سال بعد ابلهي پررو تماس گرفت و گفت: «دخترتان از من حامله است. لطف مي كنيد او را به من بدهيد؟» آتشي سخت در سرم شعلهور شد. بعد از سالها صندوق عتيقهجات خاكخوردهام را باز كردم و پاي بد شكل مصنوعي را در آن يافتم. اين بود نشان حقيقي عشقبازيمان. لخت شدم و به زور در ماتحتم فرويش كردم. و اين چه كار سخت و طاقتفرسايي بود.
