چهارشنبه پانزدهم خرداد 1387
اين وبلاگ فيلتر است. اينجا را كليك كنيد.
***
رقصان ميآيد و مينشيند سر ميز صبحانه. ميپرسم «با اين همه بدبختي و فلاكت چطور ميتواني اين چنين شاد باشي؟» دهانش را نگاه ميكنم كه رقصوار ميجنبد و تركيب صورتش را كه با ريتم تندي درهم ميريزد. در اين تركيب درهمخورده باز ميشود شادي و خوشي ديد، چشماني درخشان ديد، و اميد. «انسانهاي ذاتا شاد در هر فلاكتي شادند و رقصان.» «مطمئنم.»
***
از دم سوراخ نگاه ميكنم و ميبينمش كه شاد است و رقصان. و من چه سخت به حال اين انسان ذاتا شاد غبطه ميخورم كه حتي درون كون خر هم شاد است و رقصان.
نوشته شده توسط الیف. علی یف در ساعت 21:25 | لینک
|
