چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1387
اين وبلاگ فيلتر است. اينجا را كليك كنيد.
***
بعد از پانزده روز از سر مزارش برميخيزم و چشمانم را باز ميكنم. آفتاب كمرنگ سحري چشمانم را مينوازد. فكر ميكنم روز خوبي براي بازگشت به زندگي است. با چشمانِ هنوز به نور عادتنكردهام راهي را ميجويم تا از وادي مردگان خارج شوم.
***
نميتوانم بگويم «تولدي دوباره» يافتم. اين كار مخصوص احمقهايي است كه تغيير دين ميدهند و مسلمان ميشوند. تحولي نيز نيافتم. تنها اتفاقي كه افتاد بازگشتم به زندگي بود. و چه لذتانگيز است تقارن سالروز تولد يك دوست با بازگشت تو به زندگي. در راه بازگشت به زندگي ميبينمش. با لبخندي تولدش را تبريك ميگويم و با همان لبخند بر لب، دوست ديگري را ميبينم. او مرا نميبيند و ميگذرد. آيا جاي خاليام را حس خواهند كرد؟ مهم نيست. در هرحال من براي جاي خاليام در زندگي دلتنگ خواهم شد.
نوشته شده توسط الیف. علی یف در ساعت 17:57 | لینک
|
